particulieren
Toestemming voor medisch onderzoek
Voor het opstellen van een medische verklaring is toestemming van de betrokkene (de te onderzoeken persoon) vereist. Zonder deze toestemming kan geen onderzoek worden uitgevoerd.
Wanneer de betrokkene zelf geen toestemming kan geven, kan een wettelijk vertegenwoordiger dit doen. Is er geen mentor of curator benoemd, dan mag toestemming worden gegeven door één van de volgende personen:
- een schriftelijk gemachtigde
- de echtgenoot of levenspartner
- een ouder, grootouder, broer, zus, kind of kleinkind (ook volwassen)
Wanneer er geen toestemming kan worden gegeven
In sommige situaties is het onduidelijk wie bevoegd is om toestemming te geven, of ontbreekt een vertegenwoordiger volledig. In dat geval zijn er de volgende mogelijkheden:
1. Betrokkene kan soms zelf nog toestemming geven
Het kan voorkomen dat iemand op heldere momenten wel in staat is om toestemming te geven. Op basis van uw informatie kan worden afgesproken dat de arts de betrokkene bezoekt om ter plaatse te beoordelen of toestemming en medewerking mogelijk zijn, inclusief inzage in medische gegevens.
2. Procedure via de rechtbank
U kunt de situatie melden bij de rechtbank als er niemand bevoegd is om toestemming te geven. De rechter kan het verzoek dan toch in behandeling nemen, ook zonder medische verklaring.
Indien de rechter een medische beoordeling noodzakelijk acht, kan tijdelijk een mentor worden benoemd. Deze mentor is dan bevoegd om toestemming te geven voor het onderzoek. Op basis van de medische verklaring kan vervolgens een definitief besluit worden genomen.